پایداری شهری
پایداری شهری
قسمت اول
با افزايش بيش از پيش توان تاثير انسان بر محيط زيست و رشد بي سابقه جمعيت در قرن حاضر و توسعه شهرها ، زيست
بوم هاي كره زمين دچار بحران شده است. آثار منفي زيست محيطي شهر تا آن اندازه افزايش يافته كه بزرگترين تهديد در
مقابل اين زيست بوم ها شمرده مي شود. مصرف بي رويه منابع (بوم شناختي ، اقتصادي و اجتماعي) نگران كننده است و يكي از تبعات آن مورد تهديد واقع شدن و عدم پايداري در كيفيت زندگي شهري است.
پايداری
تعريف پايداري از ديدگاه توسعه اي:
الف: پايداري به توانمندي جامعه اكوسيستم و يا هر سيستم د رحال فعاليت كنوني اطلاق مي شود كه مي تواند تا آينده نامعلوم ادامه فعاليت داده بدون اينكه بر اثر فرسايش يا تهي شدن منابع كليدي به حكم اجبار به سمت سقوط هدايت شود
ب: توسعه اي كه كيفيت زيستي انسان را در چارچوب ظرفيت حامل سامانه هاي پشتيباني كننده محيط زيست (اكوسيستم بهبود مي بخشد.
ابعاد پايداري
پایداری بوم شناختي :
پايداري بوم شناختي را مي توان در تداوم و ارتقاي سلامت و كاركردهاي اصلي محيط زيست تعريف نمود.
اصل مهم در تفكر پايداري نگرش چند مقياسي / فرامقياسي نسبت محيط زيست و مديريت فعاليت هاي انساني در چارچوب
چنين چشم اندازي از محيط مي باشد . بر مبناي تعريف ، هر فعاليت توسعه انساني ( نظير ساخت محيط انسان ساخت ). در حيطه يك يا چند بوم سامانه اصلي اتفاق مي افتد . لازمه برقراري و يا تداوم حالت پايدار در يك بوم سامانه همزيستي و ارتباط متعادل تمام اركان و عناصر آن با يكديگر و با محيط فراتر مي باشد .
پايداري اجتماعي فرهنگي
تغييراتي كه براي به بارنشستن آينده پايدار ضروري است ، همواره قيد و بند فرهنگ اجتماعي هر جامعه مي باشد ولازمه آن تغيير و بازبيني الگوها و ارزش هاي اجتماعي ناهمسان و نيز احياء باورها، سنت ها و الگوهايي است كه رشد درفرهنگ تاريخي يك جامعه داشته و موافق و منطبق با تفكر پايداري مي باشد .نخستين قدم در اين فرآيند تضمين قطعي دررفع نيازهاي اصلي جامعه است همچنين اقتصا ددانان نقش نظام هاي اجتماعي را در نيل به فرآيند پايدار رشد اجتماعي به كمك دو اصل سرمايه
• انساني
• سرمايه اجتماعي
توضيح مي دهند.
جامعه پايدار:
بر اين مبنا جامعه پايدار ، جامعه اي است كه در آن همزيستي متعادل جامعه انساني و محيط زيست طبيعي در راستاي بهره مندي توامان اجتماعي – اقتصادي برقرار گردد. خصوصيات چنين جامعه اي عبارتند از:
الف) بهره مندي مكفي از سرمايه هاي اصلي
ب) مشموليت / دربرگيرندگي (تنوع نژادي و فرهنگي و... در جهت افزايش سرمايه اجتماعي)
ج) برخورداري از سلامت ورفاه
د) برخورداري از آموزش
ه) رشد و ارتقاي تعامل اجتماعي
و)برخورداري از اصول و ارزش هاي پايدار













